fbpx

28 myśli na 28. urodziny

1. Przyjaciele są wszystkim.
2. Życie się kończy i zaczyna wiele razy w ciągu życia.
3. Czasem jest tak, że się czyta książkę za książką, a czasem nic przez pół roku i też git.
4. Moja postawa wobec świata na ten moment życia wyraża się w słowie: “ok”. W stylu takiej luźnej rozmowy, że: jesteś na tak? jestem na ok.

Chodź, jutro spróbujemy jeszcze raz

Jakby mnie ktoś wyrwał z korzeniami – mówię do pani Marty, gdy pyta, jak się teraz czuję.

To bardzo cielesny, bardzo konkretny stan. Mam wrażenie, że nie jestem w stanie chodzić prosto, że mam usztywnione kolana. Zamiast je zginać, z każdym krokiem zataczam stopami dziwne, pijane kręgi – jakbym była wielkoformatowym cyrklem.

Jakbym nie miała nic w środku – dodaję. A pani Marta – a może to już mi się przyśniło – rozcina mi brzuch i śmieje się, że przecież tutaj od dawna były już tylko stare gazety.

Book Club: Niespodzianka!

Moja stara jest fanatyczką czytania. Całe mieszkanie zawalone książkami. Najgorzej… A, nie, to jednak nie tak było. Na początku tego roku zaczęłam nagrywać filmiki o książkach, które czytam. Dla znajomych. Ponieważ poczułam, że sprawia mi to dużą frajdę, a Michał poczuł ciarki żenady, widząc, że nagrywam się kalkulatorem, postanowiliśmy zadziałać …

Strach makes the world around, world around, world around…

Kiedyś miałam w głowie inne przekonania niż teraz. Myślę, że w pewnym okresie moje poglądy można by nazwać “nijakie skręcające w prawo”. Był nawet czas, gdy nazywałam siebie imieniem, w które wówczas naprawdę wierzyłam, a które dzisiaj łamie mi serce i pluje wstydem – a p o l i t y c z n a. Na takie jak ja wymyślono jednak dawno temu dużo lepsze określenie: młoda i głupia. Kiedyś byłam młoda i głupia.

Tytuł i treść

Z tytułami, zgrabnymi, nazywającymi rzeczy i ludzi po imionach hasłami, mam relację trudną i niewdzięczną. Czułam to już w szkole, zazdroszcząc Jędrzejowi, gdy na pierwszej lekcji zapoznawczej w liceum, podczas rundy wstydu znanej powszechnie jako niesprawiedliwa gra pt. “przedstaw się i powiedz coś o sobie”, on bez cienia skrępowania wstał, odgarnął z czoła nieprzyzwoicie zadbaną grzywę i zamruczał: “mam na imię Jędrzej i trenuję taniec towarzyski od dziewięciu lat”.

Relacja czy więź?

Powiedzieć, że temat chodził po mnie od dawna, to zbyt duży skrót. Z drugiej strony, powiedzieć, że chodził po mnie od zawsze – to banał. Na taki temat nie ma dobrego momentu, bo każdy moment jest równie dobry. Natrętna myśl wędruje pod skórą jak rak nieborak, droczy się ze mną i chociaż nie gryzie, zostawia znak. A jednak ostatnio coś się stało. Kilka drobnych zbiegów okoliczności, parę słów, które przypadkiem się zrymowały i proszę: znowu nie mogłam w nocy spać.

Obietnica ciekawego życia

Wybrałam się z przyjaciółką na naprawdę długi spacer. Było ciepło, choć późno. Wyruszyłyśmy wieczorem, za cel obierając krótki przemarsz po osiedlu. Dzień wcześniej zadzwoniłam do niej z prośbą o spotkanie. Znalazłam się w dziwnym momencie, trochę nie wyrabiałam się z myślami. Miałam za sobą świeżo odbytą podróż pociągiem, podczas której inwazja rozkmin była tak silna i męcząca, że przed krzyczeniem na całe gardło powstrzymywała mnie tylko plakietka na oknie, przypominająca przytomnie: “strefa ciszy”.

Bonus: Co zrobiłam z niepotrzebnymi ubraniami i książkami? [notatka z wielkich porządków]

Disclaimer zamiast wstępu   To nie jest kompendium wiedzy eksperckiej a ja nie jestem specjalistką w obszarze produkcji odzieżowej, rynku wydawniczego, przetwarzania materiałów tekstylnych czy zarządzania czasem i domem. Jest to natomiast notatka zbierająca moje prywatne sposoby i sprawdzone praktyki, które podpatrzyłam, odkryłam lub wypracowałam z czasem i które mogą …